Per 1 januari 2007 kunnen werkgevers ervoor kiezen om het WGA-risico (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten) van de (ex-)werknemers tien jaar lang voor eigen rekening te nemen. Dat betekent dat je als werkgever geen WGA-premie meer betaalt aan het Uitvoeringsinstituut WerknemersVerzekeringen (UWV).

De opties

Bij de uitvoering van de WGA, oftewel de betaling van de WGA-uitkeringen aan arbeidsongeschikte werknemers, heb je als werkgever drie mogelijkheden: 

• Het WGA-eigenrisicodragerschap
• WGA-eigenrisicodragerschap dat wordt gedekt met een WGA Eigenrisicodrager Verzekering
• Uitvoering door het UWV

Wie kunnen eigenrisicodrager zijn?

De duur van het WGA-eigenrisicodragerschap is tien jaar. Overigens zijn er in 2006 maar twee groepen werkgevers die eigenrisicodrager kunnen zijn. Dit zijn:

• Grote werkgevers (met een premieplichtige loonsom boven 650.000 euro) die dat in 2005 bij het UWV hebben aangevraagd.
• Werkgevers die al eigenrisicodrager waren vóór de WAO.

Vanaf 2007 is de keuze van het eigenrisicodragerschap vrij. 

Hoe word ik eigen risicodrager?

Voordat je WGA-eigen risicodrager kunt worden, moet je daarover advies vragen aan je Ondernemingsraad. Verder heb je een zekerheidsstelling van een bank of verzekeraar nodig, met de garantie dat de WIA-verplichtingen tegenover je werknemers worden nagekomen.

Het voordeel van een particuliere verzekering

Je betaalt als eigenrisicodrager voor de WGA (wanneer dat risico zich voordoet) zelf de WGA-uitkeringen aan (ex)-werknemers gedurende de eerste tien uitkeringsjaren. Ook ben je zelf verantwoordelijk voor de re-integratie van de werknemer zolang die een dienstverband heeft. Daartegenover staat dat je minder arbeidsongeschiktheidspremies gaat betalen. Eigen risicodrager worden kan daarom financieel interessant zijn. Bovendien zijn de premies fiscaal aftrekbaar.

Eigen risicodrager worden ja of nee?

De voordelen van een particuliere verzekering kunnen ertoe bijdragen dat het eigen risicodragen een betere optie is dan het uit te besteden aan het UWV. Omdat particuliere verzekeraars werken op basis van een rentedekkingsstelsel zijn ze wettelijk verplicht een financiële buffer op te bouwen om toekomstige uitkeringen te kunnen betalen. Het UWV werkt met een omslagstelsel en heeft geen reserves en daarom vallen daar de premies veel hoger uit. Het eigenrisicodragen geeft in dat opzicht budgettaire zekerheid en financieel voordeel.