Blijf de wat-wil-je-worden-vraag stellen

Op de vraag 'Wat wil je later worden?' antwoorden jongetjes vaak: vrachtwagenchauffeur, brandweerman of directeur te willen worden. Opmerkelijk genoeg is vrachtwagenchauffeur ook een van de meest voorkomende beroepen bij mannen. 

Voor meisjes ligt dat anders. Terwijl zij verpleegster, dierenarts of juf op school noemen als droombaan, is het meest voorkomende beroep van vrouwen administratief medewerker. Ik wil daarmee maar zeggen dat de weg naar volwassenheid gepaard gaat met een verandering in de beroepskeuze. Vaak omdat het beeld van wat het vak inhoudt niet altijd klopt met de werkelijkheid.

Geen 'saaie' vragen

Ik zou ervoor willen pleiten dat we ook later onszelf de vraag blijven stellen wat we in de toekomst willen worden. Of misschien nog belangrijker: de werkgever zou die vraag moeten blijven stellen. Het antwoord op deze eenvoudige vraag kan verrassend zijn. Het effect zal ook anders zijn dan wanneer de leidinggevende direct in de 'saaie' vragen van het POP of BOP duikt. Misschien rolt er een compleet anders scholingsplan uit.

Gewoon bijblijven

De vraag: wat wil je later worden? geeft ruimte aan ambitie. Maar, en dat is minstens zo belangrijk, ook richting aan behoud van de huidige kwaliteiten. Gewoon bijblijven dus. Dat is al een hele uitdaging in deze snel veranderende wereld. Om mee te veranderen, zul je moeten blijven leren.

Leuk werk?

En als je dan als werkgever of leidinggevende toch eenvoudige vragen stelt, zou ik de volgende vraag zeker opnemen in het repertoire voor het functioneringsgesprek 'Heb jij nog wel leuk werk?' Uit eigen ervaring weet ik dat ook deze vraag verrassende antwoorden op kan leveren. Deze vraag zo direct stellen zorgt ook voor directe antwoorden. En daar is het functioneringsgesprek ook voor bedoeld: leuk werk hebben, houden en aan kunnen bieden, ook in een veranderende toekomst.

Peter Jacobs, Plus Pion 

HR adviseur