Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan

Column Linda Muñoz Chandia | LMC Kindercoaching

12 september 2017

Laten we die zin eens even doorgronden. Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan. Die zin klinkt gek, maar is eigenlijk heel logisch. Je hebt iets nog nooit gedaan, dus er is geen bewijs dat je iets niet kunt. Nu zijn volwassenen snel geneigd om op voorhand te zeggen dat ze iets niet kunnen voordat ze het geprobeerd hebben, maar de meeste kinderen volgen de logica van Pippi Langkous en gaan ervan uit dat ze het dus wél kunnen aangezien het tegendeel nog niet bewezen is.

Heb jij je droom nog scherp?

Dat is precies de reden dat mijn hart een sprongetje maakt wanneer ik een bericht tegenkom over een kind dat besluit te solliciteren bij Google, Nasa of Tesla. Helaas werd dat sprongetje in twee van de drie gevallen een hartstilstand toen ik doorlas en het antwoord van de directeur zag. Waarom? Om dezelfde reden dat Peter Pan nooit volwassen wilde worden. Volwassenen vergeten hoe het is om kind te zijn en ondermijnen daarmee de fantasie en het zelfvertrouwen van kinderen.

“Maar Lin, die kinderen kregen toch antwoord van de CEO? Dat is toch fantastisch?” Absoluut. Net zo fantastisch als een enorm cadeau krijgen op je verjaardag en erachter komen dat het een lege doos is als je het papier eraf gerukt hebt. Dooi mus much?! Begrijp me niet verkeerd. Ik vind het top dat de CEO van een groot bedrijf de moeite neemt om de sollicitatie van een kind te beantwoorden, maar ik heb een probleem met de inhoud van dat antwoord.

Zo solliciteerde de zevenjarige Chloe bij Google. Ze geeft in haar brief aan dat ze technologie en robots interessant vindt. Verder is ze van alle markten thuis, want in een chocoladefabriek werken lijkt haar ook zeker wat én ontbreekt het haar niet aan ambitie aangezien ze ook wil meedoen aan de Olympische Spelen.

Nog zo’n heerlijk kind is de negenjarige Jack die zichzelf uitermate geschikt vond voor de functie van planetary protection officer bij NASA, omdat hij alle alien films gezien heeft. Hij weet dus hoe aliens in elkaar zitten. Daarbij is hij er praktisch zelf een, als hij zijn zus mag geloven die hem dagelijks een alien noemt en denkt hij door zijn jonge leeftijd goed in te kunnen spelen op de manier waarop aliens leren.

De ambitieuze kinderen kregen tegen alle verwachtingen in een brief terug waarin Google CEO Sundar Pichai en NASA-hoofd Planetary Protection Jim Green hen bedankten voor de interesse in de baan. Ze waren blij te horen dat de kinderen het goed deden op school en riepen de kinderen op om het vooral goed te blijven doen op school en, als ze later groot waren, vooral opnieuw te solliciteren. En daar wringt de schoen! Door in hun antwoord de nadruk volledig te leggen op het behalen van goede cijfers en de toekomst slaan de heren directeuren volledig de plank mis.

Deze kinderen laten met hun brief zien te beschikken over een aantal belangrijke eigenschappen. Ze kunnen hun ambities beschrijven, laten brede interesse zien, kunnen daarbij beschrijven welke kwaliteiten hen op dit moment, niet in de toekomst, maar nu, geschikt maken voor de functie en tonen een gezonde dosis zelfvertrouwen. Waarom hangen we in onze maatschappij dan alles op aan presteren, presteren, presteren en niet aan dromen, intrinsieke motivatie, zelfkennis en doorzettingsvermogen?

Natuurlijk is het belangrijk om een opleiding te volgen en een diploma te behalen, maar educatie is meer dan hoge cijfers halen. Door enkel te focussen op de resultaten en voorbij te gaan aan het hele ontwikkelingsproces kan een kind gedemotiveerd raken of faalangst ontwikkelen op het moment dat de inzet even niet terug te zien is in de resultaten. Daarbij moet een kind dat bloedserieus is in zijn sollicitatie ook bloedseries genomen worden in het antwoord en niet afgescheept worden met een “haal goede cijfers en probeer het later nog eens”. Indirect geef je hiermee de boodschap “Thanks, but no thanks” af en loop je het risico dat het kind gaat twijfelen aan zichzelf.

De directeur van Tesla EU Jan E. Agter heeft het wat dat betreft een stuk beter begrepen. Hij ontving een brief van de negenjarige Luc die vond dat hij een aanwinst zou zijn voor Tesla, omdat het van belang is dat een fabrikant auto’s maakt waar kinderen veilig in vervoerd kunnen worden. Luc is wat dat betreft de aangewezen persoon om daar een oordeel over te vellen, want hij maakt meerdere lange ritten per week. Meneer Agter was het roerend met de jongen eens en belde hem op om eens langs te komen voor een gesprek en een proefrit. Hiermee toont hij respect voor de dromen, ambities en het zelfvertrouwen van Luc.

Wellicht ziet Luc tijdens zijn dag bij Tesla wel dat een werknemer 50 centimeter langer moet zijn om goed bij alle apparaten te komen of over wiskundige vaardigheden op HBO niveau moet beschikken en concludeert hij dan dat hij dus nog even moet groeien en naar school moet. Dan was het een fantastische dag en gaat hij naar huis met in zijn hoofd een reëel lijstje met doelen die hij kan behalen om bij Tesla te gaan werken en hij zal nooit naar aanleiding van het antwoord van meneer Agter of de dag bij Tesla twijfelen aan zichzelf.

Daarmee zeg ik niet dat ieder kind dat solliciteert uitgenodigd moet worden voor een dagje bij het bedrijf van hun dromen, maar wil ik wel duidelijk maken dat de reactie van een volwassene waar een kind naar opkijkt heel bepalend kan zijn voor zijn of haar zelfbeeld.

Investeer in de toekomst en neem een kind dat solliciteert bij jouw organisatie serieus. Of ga op zoek naar initiatieven om kinderen bekend te maken met jouw vakgebied. Nodig kinderen uit en laat hen zien in hoeverre zij nu al een werknemer bij jouw bedrijf zouden kunnen zijn, maar laat ook zien welke educatieve ontwikkeling jij en je werknemers hebben doorgemaakt om te komen waar jullie nu zijn. Heb respect voor de dromen, de ambities en het lef van een kind dat zegt: “Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan.” Dromen kunnen uitkomen wanneer je ze koppelt aan realistische doelen. Channel je innerlijke Pippi. Stimuleer een kind om dromen en doelen te koppelen aan educatie. Help hen in hun ontwikkeling en druk hun dromen niet de kop in door bij educatie enkel te denken aan het halen van hoge cijfers.