MKB Servicedesk legt link naar kennisinstellingen

Wetenschappelijke onderbouwing vraagt lange adem ondernemer

15 december 2009

Ondernemers die op zoek zijn naar wetenschappelijke onderbouwing van hun nieuw te vermarkten product, kunnen niet vroeg genoeg beginnen. Dat is het advies van Philip Korff de Gidts en Hans Korstanje. Zij startten het bedrijf LegioFreeWater. Daarmee gaan zij de revolutionaire uitvinding van Korstanje, een systeem om legionella te bestrijden, breed beschikbaar maken. De MKB Servicedesk, die bemiddelt tussen ondernemers en kennisinstellingen, heeft als aanvullende advies: stel uzelf de vragen ‘Wat wil ik weten?’, ‘Wanneer wil ik het weten?’ en ‘Wat is mijn budget?’

De mond van Hans Korstanje viel open, toen hij hoorde dat het wetenschappelijk onderzoek naar legionellapreventie ‘vóór de zomer’ klaar zou zijn. Hij dacht meer aan volgend weekend. Zijn compagnon Philip Korff de Gidts moet opnieuw lachen bij de herinnering. Het typeert de kloof tussen ondernemers en wetenschappers. In eerste instantie hadden Korstanje en Korff de Gidts zelfs nooit aan wetenschappelijke onderbouwing gedacht. De publiciteit rond Korstanjes uitvinding en de start van hun bedrijf LegioFreeWater gaf al hectiek genoeg.

Echt wat

Korstanje, loodgieter in Wijk bij Duurstede, zocht een oplossing voor het legionellapreventieprobleem van een jachthaven. Net als campings leveren jachthavens leidingwater aan hun gasten. De voorgeschreven legionellapreventie is een dure en arbeidsintensieve aangelegenheid. De beheerder moet alle leidingen spoelen met heet water, vaak meermalen per week. Van elk tappunt moet hij een administratie bijhouden. ‘Als ik nou eens een lint, wat ik normaal om de waterleidingbuizen draai tegen de vorst, dóór de buizen trek en ik verwarm het water daarmee de voorgeschreven twintig minuten op zestig graden,’ dacht Korstanje. ‘Daarna hoef ik alleen nog met koud water te spoelen.’ Goedkoper en gemakkelijker. “Nou heb je toch echt wat, Hans,” vond zijn buurman en vaste adviseur, de leraar economie Korff de Gidts. “Nou moet je naar het octrooibureau.” Een andere buurman, Henk Roest, completeerde het systeem door er een PLC bij te maken. Dat is te vergelijken met een computer. Die meet de temperatuur van het leidingwater, verwarmt en spoelt zo vaak het nodig is en houdt een geautomatiseerd logboek bij. Bij storingen belt het apparaat de beheerder.

Nu weten

Toen het octrooibureau na drie maanden zoeken nog geen gelijk systeem had gevonden, raadde het Korstanje aan de publiciteit te zoeken. Op 14 februari 2005 kwam ‘de loodgieter uit Wijk bij Duurstede’ in het NOS-journaal. De volgende dag kregen Korstanje en Korff de Gidts een stortvloed aan reacties. Vanaf dat moment raakte hun leven in een stroomversnelling. De pers liet hen niet met rust. Bedrijven die het systeem wilden kopen meldden zich. Ze ontmoetten de ene deskundige na de andere, reisden naar Kiwa, RIVM, TNO en het ministerie van VROM. In juli 2005 ontvingen ze een e-mail uit de Verenigde Staten. Dr. Lu van de universiteit van Pittsburgh had over de vinding gelezen en vroeg het wetenschappelijk rapport op… Het wetenschappelijk rapport? Daar hadden ze nog nooit aan gedacht. Maar toen wilden ze het zelf ook weten. Zijn legionellakolonies echt dood na twintig minuten verwarming op zestig graden? KIWA had LegioFreeWater als enige in Nederland uitverkoren voor de toekenningsprocedure van een keurmerk, maar vond dat onderzoek niet nodig. Hoe moesten ze aan een onderzoeksrapport komen? Een Engelstalig rapport nog wel, anders had dr. Lu er nog niets aan. De Taskforce Innovatie Utrecht wees hen op de MKB Servicedesk. Nienke Zevenbergen, projectmanager van de Servicedesk, legde contact met de universiteiten. Eerst zocht ze in Delft. Daar had de deskundige hoogleraar geen tijd. Vervolgens koos ze voor de beproefde weg langs de Wetenschapswinkel Biologie van de Universiteit Utrecht. Die leverde het gewenste resultaat. Een student microbiologie gaat een literatuuronderzoek doen met begeleiding van een wetenschappelijk medewerker en onder supervisie van een hoogleraar. Het duurt alleen wat langer dan Korstanje in zijn hoofd had.

Vijftig successen

De MKB Servicedesk, een initiatief van MKB-Midden-Nederland, is een verzamelpunt voor vragen van ondernemers. De medewerkers helpen de ondernemers eerst de vraag helder te krijgen. Het beschikbare budget en de termijn die de ondernemer in zijn hoofd heeft, komen ook ter sprake. Vervolgens brengen de medewerkers de vraagsteller in contact met een regionale kennisleverancier, bijvoorbeeld een kennisinstelling. Bijzonder is dat de MKB Servicedesk in zijn eenjarig bestaan vijftig succesvolle koppelingen aan kennisinstellingen tot stand heeft gebracht. Dat is lang niet gemakkelijk. De overige 120 vragen gingen naar andere kennisleveranciers. Willem Overbosch, directeur, en Nienke Zevenbergen, projectmanager, leggen uit welke routes naar kennisinstellingen mogelijk zijn.

Altijd lastig

Als een ondernemer een stagiair zoekt op mbo-niveau, is er geen probleem. De roc’s hebben gestandaardiseerde trajecten waar de servicedesk handig gebruik van kan maken, zoals MKB-Leerbanen.

Zoekt een ondernemer een hbo’er, dan probeert de Servicedesk de vraag te koppelen aan een van de projecten die lopen aan hbo-instellingen. De Servicedesk houdt bij wat er speelt. Dikwijls past de vraag daar echter niet in. Een stagiair is de volgende goedkope oplossing. De Servicedesk heeft via faculteitsverenigingen een pool van studenten opgebouwd. Heeft de ondernemer dan toch nog een deelvraag over of heeft hij haast, dan is er nog de mogelijkheid de student als semi-consultant te plaatsen. Dat is duurder. De snelste en duurste oplossing is altijd het commerciële circuit. Een ondernemersvraag die geschikt is voor het wetenschappelijk onderwijs, zoals die van LegioFreeWater, komt niet veel voor. Deze keer schakelde de Servicedesk de wetenschapswinkel in. Meestal zoeken de medewerkers direct een student. De vraag op het juiste moment bij de juiste persoon krijgen, blijft altijd lastig.

Korff de Gidts concludeert: “Als ondernemer moet je het allemaal zelf doen”. Overbosch is ook ondernemer. Hij heeft groeiplannen. Hij mag de succesformule van de MKB Servicedesk in vier jaar over zeven regio’s van MKB Nederland uitrollen. Hij beaamt de conclusie van Korff de Gidts volmondig.

(Door: Anne Marie Klerkx voor Regiopinie-magazine)

(Voor het oorspronkelijke artikel download de PFD-File)