Op werkbezoek met Tweede Kamerlid Sharon Gesthuizen

COLUMN WEEK 6 DOOR WILLEM OVERBOSCH

06 februari 2009

Hoe concreet kun je een bijdrage leveren aan het verbeteren van het ondernemersklimaat in Nederland via de politiek? MKB Servicedesk krijgt dagelijks vragen binnen van ondernemers die geraakt worden door de kredietcrisis. Veel van deze ondernemers willen ook dat er geluisterd wordt door de politiek.

Samen met Sharon Gesthuizen, (Tweede Kamerlid namens de SP en woordvoerder Economie) loop ik door Oud-Beijerland naar een modelshop, waarvan de eigenaar door zijn bank in de steek wordt gelaten. We kregen de vraag in december binnen. De ondernemer was op zoek naar een BBMKB regeling maar de bank gaf geen gehoor. Sterker nog; de accountmanager gaf aan de regeling niet te kennen.

We hebben een uur in een café gepraat over de kredietcrisis. Het was heel leuk om met Sharon te praten, te meer omdat zij het Kabinet in debatten kan confronteren met praktijkvoorbeelden die wij via ons platform binnenkrijgen. We hebben het vooral over onderstaande vragen:

Sharon is zelf in het verleden zelfstandig ondernemer geweest. Ze had haar eigen videoproductiebedrijf en kan zich dus goed verplaatsen in de situatie van ondernemers. Ik vertel haar dat wij zien dat de vragen over de kredietcrisis toenemen. Sharon vertelt dat de SP vindt dat de overheid ondernemers zoveel mogelijk moet bijstaan en dat het niet juist is als kleine zelfstandigen worden overladen met risico. Ze pleit voor het verplicht aanbieden en fiscaal gunstig maken van scholing en voor verplichte verzekeringen. Dat gaat mij persoonlijk dan weer wat te ver:

Sharon: “Een ondernemer hóórt risico te nemen. Ik pleit voor de inzet van HBO-studenten in een (maatschappelijke) stage. Door studenten naast een ondernemer te zetten en mee te laten denken kun je hem al bewuster maken van risico's en dwingen gestructureerder te werk te gaan. Bijvoorbeeld door het opstellen van een businessplan. Natuurlijk moet de overheid ondernemers goed voorlichten en verwijzen naar de juiste middelen, instanties en informatie.”

Door samen te werken met bestaande informatiekanalen zoals brancheverenigingen en gemeentelijke websites, maar ook door actieve partnerships aan te gaan met private partijen als de MKB Servicedesk die een groot bereik hebben onder de beoogde doelgroep.

Bij modelshop Durenco horen we van eigenaar Fred van Deuren dat zijn omzet het afgelopen jaar bijna veertig procent is gekelderd. In het najaar begon de omzet te dalen, hij had juist flink wat modelauto’s en –boten gekocht. Hij dacht dat de bank hem zou helpen met een lening, want: “Mijn bedrijf was gezond. Ik begon in 2006 en draaide beter dan de prognose. Het jaar erop was helemáál top. Maar de bank wilde me niets lenen, ook al wees ik op het Besluit Borgstelling MKB, waarin de overheid zich garant stelt. Ze zeiden gewoon dat ze daar niet aan deden. En de reden van de afwijzing kreeg ik ook niet."

Sharon: “Al veel ondernemers kregen de deur van de bank in hun gezicht gesmeten. Iedereen ziet dat de banken de fout in zijn gegaan, met een kredietcrisis als gevolg. Maar nu geven de banken kleine ondernemers het gevoel dat zij niet goed bezig zijn. Zo groeit wederzijds wantrouwen en dat is slecht voor de economie.”

Tot overmaat van ramp werd begin december Freds winkel leeggeroofd. Omdat de verzekering niet direct over de brug kwam, klopte hij nogmaals bij de bank aan om voor Sinterklaas en Kerstmis voldoende voorraad te hebben. Wéér tevergeefs, zonder opgaaf van reden.

Ik pleit ervoor dat banken meer transparantie moeten bieden in het proces van kredietaanvraag. Hoe beoordelen ze en om welke redenen wijzen ze een leningaanvraag af? Nu kan de aanvraag door willekeur blijven steken bij één bankmedewerker. Het hele proces moet open en zichtbaar worden. Dáár zou de politiek op aan kunnen sturen.

Fred, vader van een zoon (10) en dochter (7) vertelt dat hij het hoofd boven water kan houden, doordat zijn vrouw een kringloopwinkel heeft: Linda’s snuffelhoek, in Heinenoord, aan de Emmastraat. “Ze kon de winkel een paar maanden geleden overnemen. Tweedehands spullen lopen nu hartstikke goed. Ik krijg binnenkort een deel van dat pand. Dan stop ik hier, dat scheelt 1100 euro huur per maand. En sinds kort werk ik noodgedwongen twintig uur per week in een schokdemperfabriek.”

Fred had het geluk dat zijn huurbaas hem niet aan zijn huurcontract hield. Voor bedrijfspanden gelden langlopende huurovereenkomsten, crisis of niet. Toch weer betere tijden voor Fred? Hij vertelt dat er onverwacht een brief van de ABN Amro is gekomen; er valt alsnog te praten over een lening.

Sharon vertelt dat ze de vraag van Fred heeft voorgelegd aan de Minister en al eerder gehoord dat die bank nee zei tegen ondernemers, een bank die (grotendeels) op dit moment van de Staat is nota bene. Daarom heeft ze Fractievoorzitter Agnes Kant opheldering aan minister Van der Hoeven laten vragen. Die zei: "dit mag niet kunnen!" Daarna hoorden we er niets meer van. Nu heeft Fred alsnog een positief bericht, heeft het misschien tóch geholpen?  Van Fred hoeft niet meer, "die bank ziet me niet meer terug.”    

De cirkel is wel rond. Een ondernemer meldt zich met een melding dat zijn bank niets voor hem kan doen. Zijn plan was goed. Hij wil dat de politiek het hoort en er wat aan doet. Fred, bedankt! Waren er maar meer ondernemers die zo duidelijk hun mening lieten horen!