Ja, ik wil ook schrijven, maar...

Column | Lieke Michiels van Kessenich

22 augustus 2012

"Heel herkenbaar", mailde Lieke Michiels van Kessenich onze redactie als een reactie op de eerdere blog van Marloes Wesselink. Zij wil, net als Marloes, graag iets doen met schrijven, maar weet nog niet hoe.

"In Berlijn stromen mijn gedachten. Nostalgie op vele straathoeken. In Intimes, de kleine bioscoop op de hoek van de Simon-Dach Strasse, keken we naar Duitse films en analyseerde die grondig na. Daarna dronken we cocktails in de toen nog rokerige Dachkammer. De zondag die volgde was er één van uitslapen, ontbijten, sauna bezoeken, weer eten en na Tatort naar bed. Heerlijke stad met verschillende snelheden.

Beter een deksel op je neus, dan nooit weten wat er in die pan zat

Berlijn is de stad waar ik leerde dat je iets kan als je het maar probeert. Of in elk geval kun je proberen of je iets kan. Beter een deksel op je neus, dan nooit weten wat er in die pan zat. Dus reisde ik alleen naar Australië, woonde twee jaar in Berlijn, anderhalf jaar in Nieuw-Zeeland en begon op mijn 28e aan een universitaire studie. In dat vakgebied heb ik een enorm leuke uitdagende baan gevonden. Maar...

Veel vager kan niet

Inderdaad, maar.  Het leek me altijd al wel leuk om ooit eens iets met schrijven te doen. Of met fotografie, maar dat is een ander verhaal. Wie een nog vagere omschrijving voor 'schrijf ambities' heeft, mag deze graag aan mij mailen. Gezien mijn kronkelende levenspad tot nog toe zou je denken dat ik geen moeite zou hebben om, naast mijn werk, aan weer een nieuw hoofdstukje in mijn leven te beginnen.  

Wie zit er op mijn tekst te wachten?

Waarom ik er dan tot nu toe niets mee gedaan heb? Ik heb de idee om te schrijven gewoon niet in mijn hoofd toegelaten. En als deze af en toe toch opkwam dacht ik: wie zit er op mijn tekst te wachten? En: er zijn toch veel meer mensen die veel beter schrijven dan ik? Dus: wat heb ik nou helemaal toe te voegen? En toch ook wel een beetje: kan ik er wel wat mee verdienen? En dan: trouwens, ik heb hier helemaal geen tijd voor! 

Ik heb een lijstje nodigThuis na Berlijn. Het lijkt alsof iemand op play heeft gedrukt. Ik kan maar niet stoppen met denken over schrijven. Wat ik dan ga schrijven, voor wie en waarom? Het maakt (nog) niet eens zoveel uit, ik moet gewoon beginnen. En voor gewoon beginnen heb ik een lijstje nodig. Een lijstje met stappen, een lijstje waar ik stappen van kan afstrepen. 

Schrijven...

Ik weet wel wat ik eens zou moeten doen, dus zal ik mij 7 november aanstaande op de Startersdag van de Kamer van Koophandel bevinden. Netwerken en wellicht een cursus doen over wat dan ook stonden ook snel op mijn lijstje. En schrijven. Schrijven staat ook op mijn lijstje. Precies op dat moment belt mij de redactie van deze website met de vraag of ik een blog wil schrijven over Starters twijfels en mijn eerste stappen als ondernemer. Nou, zie hier! Schrijven over een poging om ooit eens iets met schrijven te doen. Of het nou wel of niet lukt, ik schrijf!"

Lieke Michiels van Kessenich

Meer lezen?

Reageren?Herken je je in Liekes verhaal? Welke twijfels had jij voordat je besloot ook echt voor jezelf te beginnen? Of waren die twijfels er helemaal niet? Stuur een mailtje naar de redactie.