De koffie smaakt thuis toch het lekkerst

Column I Praktische vertaling Het Nieuwe Werken

27 augustus 2012

Welke afslag heb ik gemist dat Het Nieuwe Werken al zo is platgeslagen dat opvallend veel tweets met #HNW of #hetnieuwewerken gaan over thuiswerken en flexwerken.

Komt het omdat we de ware essentie van Het Nieuwe Werken nog niet goed weten over te brengen? Of komt het omdat thuiswerken de meest voor de hand liggende en dus vertrouwde vertaling is? Terwijl Het Nieuwe Werken naar mijn mening toch zoveel meer omvat.

Ik zie namelijk nauwelijks een tweet voorbij komen over hoe prettig het is dat iemand op output gestuurd wordt, of dat iemand geniet van het vertrouwen dat wordt gegeven. Ik denk zelf dat het voor een gemiddelde organisatie -wanneer Het Nieuwe Werken überhaupt al is omarmd- gewoon verrekte moeilijk is de praktische vertaalslag naar personeel te maken en vast te houden aan de ingeslagen weg. Om de mensen te blijven inspireren en te betrekken. Dat vergt geduld, doorzettingsvermogen en visie. Vooral visie. Het doel op het netvlies weten te houden. Het Nieuwe Werken is tenslotte niet iets van “We hebben het nu toch?”; dat is een bekende valkuil. Alsof het daarmee dan is geregeld. Nee, zeker niet. Het is een continu proces, telkens de stand van zaken monitoren. Alleen dan is de waarde die Het Nieuwe Werken de medewerkers en de organisatie biedt, volledig te benutten. Zo niet, dan vallen we zeer snel terug in vertrouwde gewoontes. En blijft alles uiteindelijk bij het oude.

Hands on implementatie

Natuurlijk zijn er bedrijven die het ‘snappen’ en het strategisch borgen. Een beleid uitstippelen. Die het geduld hebben, het budget beschikbaar kunnen stellen, een eigenaar kunnen aanwijzen. Maar er zijn er nog veel meer, voornamelijk MKB’ers, waar dat niet het geval is. Waar veel meer hands on implementatie plaatsvindt. Is dit dan uiteindelijk de oorzaak zijn dat Het Nieuwe Werken zo vaak vertaald wordt naar thuiswerken? Of komt het omdat ZZP’ers, die bijna per definitie flexwerken, zo gretig Het Nieuwe Werken hebben geclaimd als ware het hun uitvinding. Ik ben daar nog niet over uit.

In de spotlights

Ach, waar wind ik me eigenlijk over op. Pas sinds zeg een jaar staat Het Nieuwe Werken als allesomvattende ‘oplossing’ voor de bedrijfsvoering van morgen, zo enorm in de spotlights. Voordien was het voornamelijk een niche, met een oorsprong vanuit de technische mogelijkheden. Voornamelijk voor de grote jongens zoals banken en verzekeraars. Pas na enkele studies en diverse boeken en publicaties zijn we ons gaan realiseren dat er daadwerkelijk iets gaande is. En op zo’n moment is het eigenlijk ook wel logisch dat een ieder er een eigen vertrouwde invulling aangeeft. Niks aan de hand dus. Of toch wel?

Acquisitietool

Er schuilt naar mijn mening ook een gevaar, namelijk dat Het Nieuwe Werken een kil containerbegrip aan het worden is. Of erger nog, een acquisitietool voor allerlei leveranciers. “Zijn uw meubels al HNW-proof?”, “Is uw personeel al aan het HNW’en?”. Ga zo maar door. Brr. Daar maak ik me eigenlijk nog de meeste zorgen over. Dan sla je de plank volledig mis. Bedrijven worden daardoor eerder kopschuw dan dat men openstaat voor verandering. Tjonge, dat zou pas echt een gemiste kans zijn…

De Nieuwe Werkelijkheid

En o ja. Uit diverse berichten maak ik op dat er een zoektocht gaande is naar een andere, beter toepasbare en toekomstvaste omschrijving van Het Nieuwe Werken. Kern van de vraagstelling: wanneer is iets nieuw en wanneer gemeengoed. Degene die met een betere en algemeen geaccepteerde term komt, kan daar nog wel eens verbazingwekkend succesvol mee zijn. Wij houden het voorlopig maar op De Nieuwe Werkelijkheid en zien over een jaar of zo wel of dat bijstelling behoeft. Wij zijn in ieder geval aan de reis begonnen. Laveren zoveel mogelijk om valkuilen heen. Doen ervaring op. Krijgen meer inzicht. Kortom, de contouren van ons einddoel zijn steeds beter zichtbaar. Een mooi proces om te mogen meemaken.

Remco Doeve

Reisleider

p.s. Mee eens? Andere inzichten? Vooral reageren onderaan deze column. Of via Twitter: @remcodoeve

Auteur

Remco Doeve