Weg met de afspraken!

Column I Tijden waarin ‘ja-nee’ (b)lijkt te zijn

22 juni 2012

Zaterdag riep onze buurvrouw Angela het nog maar eens luid en duidelijk. Er moest hoe dan ook aan de eerder gemaakte afspraken worden vastgehouden. De dag erop kwam het antwoord, want de verkozen zuiderburen waren ook vóór het eerder afgesproken pakket aan maatregelen. Zaak beklonken zou je denken. Maar is dat nu wel zo?

De dagelijkse praktijk leert ons dat steeds meer ondernemers financiële hulp nodig hebben. Grote groepen aan hulptroepen van investors in allerlei soorten en maten bieden zich aan als reddende engel. De geboden hulp wordt vergezeld van een compleet pakket aan wederzijdse randvoorwaarden, rechten en plichten. Al dan niet reëel en mogelijkerwijs eerder ballast dan hulp. Niet verwonderlijk dat vervolgens afspraken tussen partners met regelmaat met voeten worden getreden. Vraag die je dan kunt stellen is. ‘Waarom maken we nog afspraken, als ze bij nader inzien toch weer op de schop gaan?’ Afspraken zijn zaken die gedefinieerd worden als geldende overeenkomsten, zowel mondeling als schriftelijk. Die overeenkomsten zijn dus contracten en verdragen, die bol staan van goedgekeurde overeenstemmingen. Gedragen verdragen krijgen hun beslag bij de daadwerkelijke uitvoering ervan.

Een verdrag ga je aan op basis van getoond gedrag. Kijkend naar de hele Euro-crisis met onze zuiderburen is het op zijn minst opmerkelijk te noemen, dat hetgeen onze buren lieten zien, in de verste verte niet echt getuigde van goede trouw en eerlijkheid. Zeg nou zelf; dertigduizend blindenuitkeringen verstrekken aan personen die tegelijkertijd ook een geldig rijbewijs hebben is niet echt het summum van getoond consequent gedrag. Vraag is dan toch aan wie en waartoe we de helpende hand bieden. Zeker als keer op keer blijkt dat ons ‘ja’ en hun ‘nai’ niet hetzelfde (b)lijken te zijn.

Helpen staat in directe verbinding met vertrouwen.  En als het gaat om trouw zijn, dan zegt de Van Dale dat we hieronder kunnen verstaan ‘zijn plichten nauwgezet vervullend’.  En als we het hebben over ‘plichten’ dan geeft de Van Dale ook aan dat er sprake is van ‘dat wat van iemand geëist wordt door het gezag’. En bij ‘gezag’ gaat het over het hebben van macht over anderen. Goed, we zijn bij de kern van de zaak. Macht hebben en machtsvertoon en machtsmisbruik. Ze liggen oh zo dicht bij elkaar.

Vraag is nu hoe u als ondernemer omgaat binnen het speelveld van afspraken maken en het nakomen ervan te midden van de krachten van machtsverhoudingen. Komt u zelf de aangegane verplichtingen altijd netjes na? Niet alleen financieel maar ook commercieel en marketingtechnisch. Want zeg nou zelf; een toezegging is zó gedaan, maar de uitvoering ervan laat bij menig bedrijf te wensen over. Kortom, welke afspraken heeft u met zichzelf hierover gemaakt en met wie nog meer spreekt u eigenlijk wat af. Een paar tips om scherp te blijven in verwarrende tijden, waarbij het Griekse ‘nai’ elke dag weer uit onverwachte hoek de kop op kan duiken.

  1. Bepaal bij aanvang welke waarden voor u gelden als het gaat om het toeschieten van uw helpende hand;

  2. Overdenk in hoeverre getoond gedrag van de ontvanger voor u leading is als het gaat om de grootte en duur van uw bijdrage in tijd, geld, energie en dat soort zaken;

  3. Stel vast welke eisen u stelt aan gecommuniceerde waarden van behulpzame geldschieters en klussenschuivers;

  4. Leg duidelijk vast in hoeverre er voor u rek zit in de afspraken die u heeft gemaakt met klanten en leveranciers;

  5. Maak van te voren een plan van aanpak als afspraak bij nader inzien geen afspraak blijkt te zijn.

Auteur

Maarten Verhoef