Goederen die vanuit landen buiten de Europese Unie het douanegebied binnenkomen, worden aangeduid als ‘niet-communautaire goederen’. Dit soort goederen moeten eerst in het vrije verkeer worden gebracht. Pas daarna mag je ze verkopen. Om goederen in het vrije verkeer te brengen, moet je aangifte doen en invoerrechten betalen bij de douane.  

Aangifte

Je moet aangifte doen van de invoer van de goederen. Dat doe je normaal gesproken met het formulier 'Enig document' of met een elektronische aangifte (hier heb je wel een vergunning voor nodig). Met de gegevens die in de aangifte zijn ingevuld berekent de douane de belastingen en heffingen. Bovendien kan de douane zo bepalen of er nog andere wet- en regelgeving van toepassing is. Voor het invullen van het 'Enig document' is bepaalde kennis noodzakelijk. Op de website van de douane vind je een toelichting voor het invullen hiervan. Je kan er ook voor kiezen om het door een douane-expediteur te laten doen.
Bij de aangifte moeten bepaalde formaliteiten worden vervuld, zoals het overleggen van facturen en het beschikbaar houden van de goederen voor controle door de douane.
Bij de aangifte wordt ook gecontroleerd of de goederen voldoen aan de voorschriften op het gebied van veiligheid, gezondheid, economie en milieu.

Rechten betalen

Als je goederen buiten de EU koopt, betaal je invoerrechten en belasting. Hoeveel invoerrechten je moet betalen, is afhankelijk van de douanewaarde, het soort goed en het land van oorsprong. De douanewaarde is een optelsom van de aankoopprijs, verzendkosten en de verzekeringspremie tot aan de grens van Nederland. Het precentage invoerrechten kan oplopen tot 12% (bijvoorbeeld voor kleding). De hoogte van het percentage hangt af van de Taric-code van het product. De douane heft invoerrechten om binnenlandse producten te beschermen. Zo kost de productie van een trui in China veel minder dan in Nederland. Om te voorkomen dat Nederland overspoeld wordt met goedkope truien uit China, wordt er een bepaald percentage geheven om veelvuldige productie in China te ontmoedigen.

Communautaire goederen

Als je aangifte hebt gedaan en invoerrechten en belasting hebt betaald, krijgen de goederen dezelfde status als goederen die binnen de EU zijn geproduceerd, geoogst of gewonnen. De zogenaamde ‘niet-communautaire’ goederen zijn dan ‘communautaire goederen’ geworden. Nu ben je vrij om ze te koop aan te bieden, te vervoeren of op te slaan.

Vrijstelling van invoerrechten 

Soms hoef je geen invoerrechten te betalen, ookal komt je producten uit een niet-EU-land. Dit is het geval als:

• Het product gemaakt is in een land waarmee de EU een handelsakkoord heeft en je daar een oorspongsformulier voor hebt, zoals een EUR-1 of EUR-MED of Form A. 
• Je een grondstof of halffabrikaat invoert waaraan een tekort bestaat in de EU. Dan geldt een tariefcontingent of tariefschorsing.