'Netwerken is ruilhandel'

Column | Maak van netwerken geen eenrichtingsverkeer.

22 oktober 2013

Over netwerken wordt vaak gezegd: er zijn alleen maar halers en niemand komt brengen. Ook wordt gezegd: het is beter om te geven dan te ontvangen. Onlangs sprak ik trendwatcher Adjiedj Bakas voor een interview in een zakenmagazine. Hij gaf zijn mening over netwerken.

Halers

Bakas noemde de halers parasieten: zij willen alleen nemen. Daar heb ik zoals gezegd dus geen moeite mee, want ‘it takes two to tango’. Die ander is daar toch zelf bij? Je kunt alleen maar halen als de ander dit toestaat.

Brengers

Over de brengers zei hij: die begrijpen het ook niet. Zij geven hun contacten en talenten zomaar weg. Maar wat hem betreft is dat geen zaken doen. Daarin ben ik het met hem eens. Ik heb er moeite mee om mijn contacten en kennis ‘zomaar’ weg te geven. Dat verwacht ik ook niet van een ander.

Delers

Maar wat is netwerken dan wel? Bakas omschreef nog een derde groep: de delers. Volgens hem begrijpen de delers dat netwerken een ruilhandel is van kennis, contacten, diensten en goederen. Dat is een omschrijving die mij wel aanspreekt.

Veel netwerkbijeenkomsten worden gehouden om elkaar te stimuleren en inspireren. Niets mis mee. Ook ik wil contacten leggen, kennis delen en ervaringen uitwisselen. Dat de ander zakelijk gezien niet meteen iets terug kan doen, begrijp ik. Maar na bijna twee jaar netwerken zonder enig resultaat, verminderde mijn enthousiasme om naar netwerkbijeenkomsten te gaan. Mijn conclusie: netwerken wordt schromelijk overschat. Van andere ondernemers hoor ik hetzelfde. Sommigen besluiten daarom om maar helemaal niet meer netwerkbijeenkomsten te gaan. Het is zonde van de tijd, want het levert niets op en het is te vrijblijvend.

What’s in it for me?

Met de visie van Bakas in het achterhoofd, ga ik met hernieuwd enthousiasme weer naar netwerkbijeenkomsten. Ik heb zijn visie met anderen besproken en daar wordt positief op gereageerd. Het blijkt dat velen willen delen en op zoek zijn naar gelijkgestemden. Maar wel vanuit de gedachte: what’s in it for me? Een antwoord op die vraag krijg je alleen als je de ander ook daadwerkelijk iets te bieden hebt. Dat vereist een oprechte interesse in hoe men elkaar zakelijk gezien verder kan helpen. 

Daarnaast ben ik lid geworden van een aantal ondernemersclubs waarvan de leden onderschrijven dat zij elkaar aan business helpen. Verder heb ik het contact met bestaande relaties aangehaald en gevraagd of zij mij kunnen introduceren in hun netwerken. Bovendien, en dat is geheel nieuw voor mij, ben ik telefonische acquisitie gaan doen. Daardoor ben ik het netwerken in zijn proporties gaan zien: het is niet zaligmakend en één van de manieren om aan business te komen. Ik ben heel benieuwd naar ervaringen van anderen.

Auteur

Jane Kalka