Een parkeerplaats als kantoor

Column | Mobiel Werken in de praktijk

27 augustus 2012

Is Mobiel Werken algemeen geaccepteerd? Daar heb ik nooit eerder echt over nagedacht. Ik lette er eigenlijk ook niet zo op. Voor mij de normaalste zaak van de wereld om te werken waar ik wil. Tot het moment dat ik een plek had uitgekozen waar mijn manier van mobiel werken nogal wat tongen losmaakte.

Zeer regelmatig breng ik mijn meiden naar het zwembad. De reisafstand is net te lang om tussentijds weer terug naar huis te gaan. Een zwemtraining is nou niet echt het meest boeiende om naar te kijken. Zelf ben ik niet zo’n zwemmer, dus op dit soort momenten is de kantine in het sportcomplex mijn domein.

Campingstoel

De tijd tussen halen en brengen vul ik op verschillende manieren in. Soms met het lezen van een boek en merendeel met werkgerelateerde zaken. Vandaar dat ik mij veelal laat vergezellen door mijn laptop met dongel. In de kantine zijn ze er zo langzamerhand wel aan gewend dat ik een soort van flexplek heb toegeëigend. Zelfs zo gewend dat ik geen opmerkingen meer krijg, of juist oprechte interesse. Tot het moment dat ik eens niet in de kantine ging zetten, maar met campingstoel en laptop mijzelf een plek nabij de parkeerplaats van het complex had verworven.

Opmerkingen

Het was een zeer fraaie lenteavond. Niet zo’n avond dat je nou heel erg graag jezelf verstopt in een kantine en meimerend een blik naar buiten werpt, jaloers kijkend naar mensen die wel buiten zijn. Ik had mij voorgenomen dát te voorkomen. Met uitgeklapte stoel en dito laptop nam ik bezit van mijn vierkante meter trottoir, het werkdomein voor de komende anderhalf uur. Koud was de laptop opgestart of ik kreeg de eerste opmerkingen al voor mijn kiezen.

Begrijpelijke glimlach

De reacties waren sterk uiteenlopend. Van ‘Alleen nog glaasje wijn en tafeltje erbij’ en ‘Zo, jij hebt het voor elkaar’, tot aan ‘Je bent gek dat je nu nog aan het werk bent’. Kortom, een heel scala aan opmerkingen en emoties. Telkens weer braaf toelichting gegeven dat deze manier van mobiel werken toch echt niet zo vreemd is, wat prompt tot discussie leidde. Elke keer een gesprek voeren, leuk maar daar zat ik eigenlijk niet op te wachten; ik had mij namelijk voorgenomen toch enigszins productief te zijn. Op een gegeven moment kreeg ik de vraag of ik bezoekers aan het tellen was, waarop ik reageerde dat ik reacties op Mobiel Werken peil. Verrassend genoeg kwam dat blijkbaar over als acceptabele reden. Tenminste, ik kreeg geen tegenreacties meer, hooguit een begrijpelijke glimlach. Elke opmerking daarna pareerde ik dus op deze manier.

Missiewerk

Feitelijk had ik mijzelf onbedoeld als een soort proefobject neergezet. Ik veronderstelde tenslotte dat ik ongestoord mijn werk kon doen. Naïeve gedachte zo bleek. Ik had het kunnen weten. Op het moment dat ik via Twitter aangaf dat ik op een parkeerplaats zat, kwam er een tweet voorbij met de vraag of ik dan nog wel aan werken toe kwam. Een voorziene blik.

Zonder meer verwachten dat je een werkplek kunt creëren waar je wilt, is minder vanzelfsprekend dan ik vermoedde. Er is dus werk aan de winkel. Missiewerk. Missie om geaccepteerd te krijgen dat het niet zo vreemd is je laptop op een, in eerste instantie, niet voor de handliggende plaats tevoorschijn te halen.

Statement

Dus ik roep iedereen op, pak die klapstoel en waardeer ‘m op naar standaard uitrusting voor mobiel werken. Zoek een bijzondere locatie en ervaar zelf wat dit teweeg brengt. Met z’n allen een duidelijk statement maken: wij werken waar wij willen. Punt uit!

Remco Doeve

Actievoerder Mobiel Werken

www.remcodoeve.nl

Reageren? www.twitter.com/remcodoeve of remco@remcodoeve.nl

Auteur

Remco Doeve