Alles over de WGA-premie

Hoe wordt de premie vastgesteld, en kan dit omlaag?

21 december 2020 6 minuten

Het is de grootste nachtmerrie voor veel werkgevers: je werknemer wordt ziek en dat gaat niet over. De werknemer raakt gedeeltelijk arbeidsongeschikt en moet re-integreren. Dit valt onder jouw verantwoordelijkheid. Je kunt je bij het UWV of een particuliere verzekeraar verzekeren voor deze kosten, die vallen onder de regeling Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten (WGA). In dit artikel alles over de WGA, de premie en of deze misschien omlaag kan.

Wat is de WGA-premie?

Jij moet als werkgever twee jaar het loon van je medewerker doorbetalen bij ziekte en draait op voor de kosten van de re-integratie. Dit zijn dus serieuze personeelskosten. Na die twee jaar kun je als werkgever nog maximaal tien jaar verantwoordelijk worden gesteld voor de WGA-uitkering. Iemand heeft recht op een WGA-uitkering als hij na twee jaar ziekte meer dan 35 procent arbeidsongeschikt, maar niet volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is.

De WGA (Werkhervatting Gedeeltelijk Arbeidsgeschikten) is onderdeel van de WIA, de Wet Werk en Inkomen naar Arbeidsvermogen. De andere uitkering binnen de WIA is de IVA-uitkering, dat staat voor Inkomensvoorziening Volledig Arbeidsongeschikten. Die ontvangt je werknemer als hij/zij helemaal arbeidsongeschikt is en de kans ook klein is dat hij of zij weer zal herstellen.

Kan ik me hier tegen verzekeren?

Ja, dat kan gelukkig. Bij de WGA heb je twee opties: je verzekert je via het UWV, of je wordt eigenrisicodrager. Dan ben je, maximaal twaalf jaar, zelf verantwoordelijk voor de kosten van ziekte en (gedeeltelijke) arbeidsongeschiktheid van je werknemer. Je kunt dan wel weer een verzekering afsluiten bij een particuliere verzekeraar. In dit artikel worden de voor- en nadelen hiervan uitgelegd. In 2019 waren 22,700 werkgevers eigenrisicodragers met een aandeel van 38% van de totale loonsom in Nederland.

Waarvoor betaal ik eigenlijk WGA premies?

Je betaalt WGA-premie voor je vaste werknemers en voor je flexibele personeel (zoals werknemers met een tijdelijk contract, uitzendkrachten en stagiairs). In 2020 is de gemiddelde premie voor de WGA 0,76 procent van je loonsom. Je loonsom is alle bruto betalingen aan je personeel opgeteld. Als de medewerker na afloop van het tijdelijke dienstverband nog steeds ziek is, krijgt hij een Ziektewetuitkering. Daarom betaal je nog 0,52 procent voor de Ziektewet voor je flexibele personeel.

Moet ik dat allemaal zelf betalen?

Nee. Je mag maximaal de helft van de WGA-premie verhalen op de werknemer. Je trekt dit dan af van het nettoloon. Of je dit doet, is je eigen keuze. Je geeft het aan op de loonstrook als WGA inhouding. Een eigen WGA bijdrage vanuit de werknemer kan worden verboden vanuit de cao.

Whitepaper:
Bereken de financiële toekomst van je bedrijf

Hoe berekent UWV de premie?

UWV baseert de WGA-premie die je moet betalen elk jaar op verschillende factoren. Begin september wordt de methode voor het aankomende jaar door UWV bekendgemaakt.

Er zijn drie verschillende formules:

  • Voor kleinere bedrijven (de hele loonsom is gelijk aan of minder dan tien keer het gemiddelde premieplichtige loon per werknemer, dus maximaal € 337.000) gelden sectorale premies (die rekent de overheid uit).

  • Voor middelgrote bedrijven (loonsom is tien tot honderd keer het eerder genoemde gemiddelde loon - € 337.000 tot € 3.370.000) geldt een combinatie van sectorale premie en een individuele premie. Die stelt de Belastingdienst vast op basis van de hoogte van de loonsom.

  • Grote bedrijven (loonsom is honderd keer het gemiddelde loon, of meer, dus meer dan 3.370.000) betalen een individuele premie.

In 2020 is het gemiddelde premieplichtige loon per werkgever € 33.700. Als starter (minder dan twee jaar actief) val je altijd onder de kleinere bedrijven. Als eigenrisicodrager betaal je geen gedifferentieerde premies.

Hoe wordt de individuele premie berekend?

De Belastingdienst berekent de individuele premie onder meer aan de hand van het arbeidsongeschiktheidsrisico van je onderneming. De individuele premie bestaat uit een algemeen geldend gemiddeld percentage plus een opslag of korting afhankelijk van het individuele werkgeversrisicopercentage. Er wordt gekeken naar gegevens van twee jaar terug. Daarbij wordt gekeken naar het aantal uitkeringen dat in dat jaar aan jouw (ex-) werknemers werd verstrekt. Dit wordt vergeleken met het landelijk gemiddelde, en zo krijg jij korting of opslag over je premies.

Er zijn wel minima en maxima aan de premies. Dit zijn in 2020:

  • voor het premiedeel WGA: een minimumpercentage van 0,19 en een maximumpercentage van 3,04 procent

  • voor het premiedeel ZW: een minimumpercentage van 0,13 en een maximumpercentage van 2,08 procent

Kreeg dus twee jaar geleden geen van je (voormalige) werknemers een uitkering, dan betaal jij de minimale gedifferentieerde premies. UWV heeft een handige rekentool waarmee je jouw premie kunt berekenen.

Ik vind dat mijn premies te hoog zijn. Wat nu?

De Belastingdienst laat jou elk jaar weten wat je premie is en waarom. Ben je het niet eens met de vaststelling van je premies, bijvoorbeeld omdat (ex-) medewerkers onterecht op instroomlijsten voorkomen? Je kunt hier bezwaar tegen aantekenen. Mogelijk kunnen je premies omlaag. Het loont de moeite om hier kritisch naar te kijken, of een gespecialiseerd bureau te vragen dit te doen. In het verleden zijn behoorlijk vaak fouten gemaakt met de vaststelling van de premie.

En is een derde aansprakelijk voor de ziekte die tot arbeidsongeschiktheid heeft geleid? Is je voormalige werkgever bijvoorbeeld slachtoffer van een medische misser? Dan kun je sowieso het loon dat je moet doorbetalen aan je zieke werknemer op deze persoon of partij verhalen. Geef het ook aan bij de Belastingdienst (met bewijsstukken), want de ziekte en arbeidsongeschiktheid van je werknemer kan dan buiten beschouwing worden gelaten bij het vaststellen van de WGA-premie.

Als je van het UWV overstapt naar een particuliere verzekeraar betaal je geen gedifferentieerde WGA-premie meer. Je kunt het eigenrisicodragerschap voor de WGA jaarlijks op 1 januari of op 1 juli laten ingaan. Je aanvraag daarvoor moet ten minste dertien weken vóór de beoogde ingangsdatum – dus vóór 2 oktober of vóór 1 april – bij de Belastingdienst binnen zijn. Bovendien moet je een garantieverklaring overleggen. Deze is wettelijk verplicht. Tot slot ben je in de drie jaren voorafgaand aan de aanvraag niet al eerder eigenrisicodrager voor de WGA geweest.

Voordelen voor eigenriscodragers

Een werkgever die eigenrisicodrager wordt, is niet langer afhankelijk van de inspanningen die het UWV verricht. Als eigenrisicodrager neem je de regie van de verzuimbegeleiding en re-integratie geheel in eigen hand. Het blijkt dat werkgevers die eigenrisicodrager zijn, mede dankzij de ondersteuning die verzekeraars bieden, vaak betere resultaten bij re-integratie behalen. De totale lasten zijn daardoor vaak lager. Ze lopen bovendien niet het risico van een plotselinge premieverhoging als er toch een medewerker in de WGA komt. De premieaanpassing bij verzekeraars is namelijk veel minder fors dan bij het UWV. Eigenrisicodragen is daarom zeker het overwegen waard.

Maar…laat je goed voorlichten en houd rekening met het inlooprisico!

Wat is het inlooprisico

Met het inlooprisico van het UWV wordt bedoeld dat ook de bestaande WGA-uitkeringen van werknemers voor rekening van de eigenrisicodrager komen. Dit gaat in, vanaf het moment dat men eigenrisicodrager is. Dit geldt ook voor de eventuele toekomstige WGA-uitkeringen aan medewerkers. Hiermee worden medewerkers bedoeld, die bij de start van het eigenrisicodrager ziek zijn en misschien wel de WGA instromen. Met het inlooprisico van de verzekeraar wordt bedoeld dat alle werknemers die na ingang van de inlooprisicoperiode ziek worden, na 2 jaar in aanmerking komen voor een WGA-uitkering.

Verantwoordelijk voor uitbetaling WGA-uitkering

Je bent bovendien verantwoordelijk voor de uitbetaling van de WGA-uitkering aan je zieke werknemer:

  • Voor werknemers die vóór 1 januari 2007 in de WGA zijn gekomen draag je maximaal vier jaar het risico van uitbetaling van de WGA-uitkering.

  • Voor werknemers die op of na 1 januari 2007 in de WGA zijn gekomen draag je maximaal tien jaar het risico van uitbetaling van de WGA-uitkering.

Verzuim goed in kaart brengen

Uiteraard is het van belang dat je - op het moment dat je besluit eigenrisicodrager te worden -het huidige verzuim/aantal ziektegevallen binnen je bedrijf goed in kaart hebt gebracht. Daarnaast moet je weten of het risico voor jou als werkgever te dragen is. Tenslotte, en niet onbelangrijk, vormt het pakket en/of budget aan re-integratieinspanningen/-diensten (die je als eigen risicodrager herverzekert bij een commerciële verzekeraar) een belangrijk instrument voor de beheersing van de instroomrisico's.

Als eigenrisicodrager voor de WGA ben je zelf verantwoordelijk voor de uitkering van de WGA als je werknemer deels arbeidsongeschikt raakt, maar hoef je minder WGA-premie te betalen. Als je bij het UWV verzekerd bent (en dus geen eigenrisicodrager bent), kun je de helft van deze kosten verhalen op je werknemer. Dit moet je vooraf laten weten en op de loonstrook noteren.

Als eigenrisicodrager kun je ook 50 procent van je WGA-lasten verhalen op het nettoloon van de werknemers. Maar dit geldt alleen als je voor het dekken van het WGA-risico een verzekering hebt afgesloten bij een private verzekeraar.

De premie voor de Ziektewet-flex kun je niet verhalen op je werknemer.

Meer over de actuele hoogte van de WGA-premie lees je in het artikel 'Alles over de WGA-premie'.