De startende starter

Column | Lieke Michiels van Kessenich

22 augustus 2012

Lieke Michiels van Kessenich schreef eerder al over haar ideeën om 'iets met schrijven' te gaan doen. Afgelopen weekend bezocht deze startende starter de Startersdag. Wat heeft ze daar geleerd?

Een babymasseur, een zelfstandig verpleegkundige, een ict'er, een loodgieter en een intercultureel communicatie adviseur. Ze waren er allemaal op de Startersdag van de Kamer van Koophandel. 

Startersplein

Nogal overweldigd door het aanbod aan accountants, banken, verzekeringsagenten en andere financiële specialisten, richt ik me op twee presentaties. Na het verhaal van de Belastingdienst, toch nog steeds niet zo makkelijk en zeker niet leuk, haal ik een kopje groene thee op het Startersplein. Een aantal net gestarte starters presenteren hun product.  

Ik zie wat ik mis. Een product. Dat wordt me ook duidelijk in mijn gesprekjes met twee netwerk organisaties. Eén voor Utrechtenaren en één voor vrouwen. Ik vertel wat ik wil doen, ze luisteren naar mijn ideeën en zijn enthousiast, maar inderdaad: wat wil ik nou verkopen? 

Pitch

De tweede presentatie gaat over netwerken. Netwerken in een nieuw jasje? Netwerken blijft netwerken, maar de aanpak vind ik toch fris omdat ik even gedwongen word om goed over mijn 'product' na te denken. We schrijven een elevator pitch en pitchen die bij elkaar. Je geeft elkaar feedback en dan pitch je opnieuw bij iemand anders. De eerste feedback die ik krijg, slaat de spijker op zijn kop: te breed. Verhalen – schrijven en vertellen – columns, stukjes en impro toneel, daar een combinatie van: hoe ziet dat eruit? In bladen, op internet op een kinderfeestje? Dan probeer ik het nog een keer. Weer komt de opmerking dat ik een te breed aanbod heb, maar ik krijg ook te horen dat ik zeer enthousiast overkom en 'ik zie het je zo doen!' Dat wordt het compliment van de dag dat ik mee naar huis neem. 

Kippenobsessie

Op weg naar huis wordt me steeds duidelijker wat ik nou precies wil schrijven. Verhalen. Verhalen kan ik zo verzinnen. Uit fantasie en eigen ervaringen. Over hoe een straatnaam ontstaan is, waarom een fluitketel liever een theepot had willen zijn of over de vreemde relatie van Anna met haar ex-vriend die een kippenobsessie had. Ik verzin het waar je bij staat. Dit zijn verhalen die deels al in mijn netbook zijn opgeslagen, en deels nog in mijn hoofd zitten.

Ik heb dus nog geen 'product' wat ik kan aanbieden. Maar ik ga gewoon schrijven. Begin met typen en kijk wat daar uit komt. Ideetjes en gedachten uitwerken, dat is heerlijk! Dat blijf ik gewoon doen en ik zie wel waar mijn volgende stap ligt. En dat is de winst van vandaag. 

Dus, ik kan weer iets van mijn lijstje schrappen: Startersdag bezoeken – check!  Aan een ander punt op mijn lijstje begin ik in januari: een cursus Verhalen Schrijven.

Lieke Michiels van Kessenich

Meer lezen?