Welles, nietes op Twitter

Tegengeluid brengt roering

09 december 2012

En daar was ineens een aardig hevige discussie op Twitter. Voor- en tegenstanders sloegen elkaar met een keur aan creatieve en al dan niet steekhoudende argumenten om de oren.

Whitepaper 'Benut je online kansen: communicatie'

Wat was de aanleiding? Eind februari verscheen er een tweet met de kritische stelling ‘Waarom het nieuwe werken niet werkt’. 

Jeukende handen

Tja, zoiets poneren is bijna als vloeken in de kerk. Zeker wanneer je jezelf hiermee op Twitter begeeft. Daar barst het tenslotte van de zendelingen van het nieuwe werken. Als je mij kent, dan weet je dat ik ook tot deze groep behoor. Nog zonder inhoudelijk kennis van de blog te hebben genomen, jeukten mijn handen om te kijken of ik er gaten in kon schieten. Ik weet het, vooringenomen houding.

Oud denken

Ik moet eerlijk zijn. Na de tekst globaal te hebben gelezen, begreep ik de boodschap wel. In eerste instantie was ik het zelfs hier en daar eens met wat de schrijver opmerkt. Op een tiental vermeende voordelen van het nieuwe werken weet hij argumenten aan te dragen waarover je op zijn minst even wat dieper gaat nadenken en kritischer naar je eigen waarheid kijkt. Helaas was dat bij mij van korte duur. Na nog een keer aandachtig lezen, bleek dat veel van de tegenwerpingen toch erg gestoeld zijn op oud-denken, op oude patronen en veronderstellingen. Zelfs de ARBO wordt aangehaald. Dat vond ik jammer om te moeten constateren.

In zijn kracht zetten

De spreekwoordelijke druppel kwam voor mij aan het eind van de tekst. Na eerst de voordelen te hebben bekritiseerd, kwam de slotsom dat we er toch aan moeten geloven. Ik dacht nog, nu komt het goed. Waarom moeten we eraan geloven? Omdat werknemers erom vragen. En waarom vragen ze dat? Jawel, om flexibel te kunnen werken... Hoe oppervlakkig is hiermee het voordeel beargumenteerd. Waarom lees ik niet dat de medewerker op zoek is naar stimulans en zelfontplooiing. Waarom staat er niet dat de werknemer van zijn werkgever verwacht dat deze alles in het werk stelt om het beste uit zijn medewerkers te halen, hem in zijn kracht te zetten. Waarom staat er niet dat de komende generatie helemaal geen snars begrijpt van hoe bedrijven nu zijn georganiseerd.   

Mens centraal

Het tweede argument om het nieuwe werken te omarmen is die van besparing op vierkante meters. Uit aangehaalde onderzoeken blijkt dat. Wie ben ik om dat te weerleggen. Maar daar blijft het dan ook bij. Veel verder komt de schrijver niet. Ik ervaar geen eigen mening in zijn stuk. In mijn ogen laat hij daarmee een behoorlijke steek vallen. Is het bijvoorbeeld niet zo dat binnen het nieuwe werken juist de mens centraal staat? Dat je dus vanuit de mens redeneert en niet vanuit de organisatie. Ik vind in ieder geval van wel.

Pek en veren

Na met nogal wat kritiek te zijn geconfronteerd, volgde er aan het eind van dezelfde dag een tweet van de schrijver dat hij met pek en veren zijn koffers heeft gepakt. Begrijpelijk. Nee, zonder gekheid. Natuurlijk ben ik blij dat er mensen opstaan en een tegengeluid laten horen. Dat houdt ons allemaal scherp. Maar volgende keer dan wel graag meer steekhoudend en minder voor de handliggend.

Weet je wat een relatie mij nog influisterde? Dat het gewoon een marketingtruc is van de uitgever. Lezers trek je wanneer je wat rellerigs publiceert. Op een artikel waarin je het nieuwe werken zalig verklaart, zit niemand te wachten. Tja, wie weet.

Ik ben benieuwd naar jouw commentaar. Op deze column en op de betreffende blog.

Ken je de blog nog niet en ben je benieuwd waar mijn column over gaat? Lees hem dan hier!

Remco Doeve

Criticus

Twitter: @remcodoeve

Auteur

Remco Doeve