De rekening

DE COLUMN VAN WEEK 33 DOOR DICK VAN DER PEIJL

24 december 2008

Het rood nadert op mijn bankrekening. En met de afschrijvingen van je vakantie in het zicht komt dat elke dag dichterbij. Ik heb als ‘kleine baas’ nog een hoop geld uitstaan, ruim 15.000 euro. Bij een groot mediabedrijf staat nog een forse post open. Van dat bedrijf weet ik dat ze er alles aan doen om zo laat mogelijk te betalen. En als je dan na 2 maanden belt: “Nee, dan moet je bij mijn collega zijn. Maar die is er vandaag niet, probeer het morgen maar.”

Al snel  verzuip je dan in de bureaucratie van de organisatie. Anoniem en bijna nooit weet iemand van jouw factuur, voor zo’n enorm bedrijf een schijntje om te betalen. Voor mij een hoop geld.

Via mijn netwerk ken ik iemand van een gerechtsdeurwaarder –incassobureau Kruythof uit Utrecht. Ik bespreek met hem mijn wanbetalers. Hij geeft me een lap met prachtige zegels, waarop staat dat mijn administratie is aangesloten bij Kruythof.  “Plak die maar op de aanmaning”, raadt hij me aan.  Op vrijdagmiddag neem ik mijn ‘dubieuze debiteuren’  door en stuur ze stuk voor stuk een aanmaning met zegel. Ik ben benieuwd wat de reactie zal zijn.

En die laat niet lang op zich wachten. De directeur van een stichting die al bijna drie maanden in gebreke is gebleven en zich tot nu toe voor mij verborgen hield belt op. “Dick, ik betaal je echt aan het eind van de week. We zijn met een financiering bezig en daar wordt vandaag of morgen de handtekening voor gezet. “  ik geef hem nog een week respijt, vrijdag moet het op mijn rekening staan, want anders ……..  De andere dubieuze betalers betalen in de loop van de week. Het werkt dus die zegel.

Vrijdagmiddag open ik vol verwachting mijn digitale rekening bij de coöperatieve bank. Het bedrag van de stichting is nog niet betaald. Ik grijp direct de telefoon. “Ja, er zijn nog wat problemen met de financiering. Het komt echt goed, Dick. Ik zet hiervoor mijn goede relatie met jou toch niet op het spel”, is het te verwachten antwoord van de directeur. Ik vraag hem hoeveel hij nog op zijn rekening heeft staan. “1000, - “, zegt hij. Stort dat dan maar als eerste aanbetaling, zeg ik. Dat gaat hij doen.

Ik heb mijn twijfels. Maar ik ben te slecht van vertrouwen geweest. Maandag staat het bedrag op mijn rekening. In de loop van die week wordt er nog een deel betaald. Mijn bankrekening kleurt inmiddels weer pikzwart. En weet ik het goed vakantiegevoel nog lang vast te houden!

Bekijk het profiel van Dick van der Peijlin ons ondernemersnetwerk; publicist en adviseur mediastrategie en communicatie

Wil je ook voor de MKB Servicedesk schrijven?

Stuur een e-mail naar redactie@mkbservicedesk.nl